Bajka o czarownicy cz.3

/
1 Komentarzy
Dziki podmokły las, w którym mieszka, jest domem dla zwierząt i duchów przodków. Kości porosły już mchem i dywanem paproci -  a drzewa szumią nad nimi pieśń zapomnienia.
Ci, którzy boją się życia i śmierci tu nie trafią, las przerazi ich jak nocna mara -  liście będą skrzypieć zbyt złowieszczo, gałęzie łapać za rękaw, a ptaki patrzeć szklanymi oczyma.
Ci, którzy noszą wysoko głowę i śmiało stawiają stopy, przychodzą do niej czasami, kiedy tęsknota za czymś dzikim i głębokim staje się nie do zniesienia. Coś w nich, w środku, woła i tupie, krzyczy w cichy dzień i pełną mroku noc, pohukuje, drapie i uraża. Coś nie pozwala czekać.
Przychodzą.


Zobacz również

1 komentarz:

  1. Ciekawy blog :) Będę czytał ! Pozdrawiam

    napisał: everydayitry 2009/10/26 10:45:13

    OdpowiedzUsuń

Twoje komentarze są dla mnie bardzo cenne. Zostaw znak, że byłeś, podziel się swoim doświadczeniem, pamiętaj o empatii.
Komentarze są moderowane.
Dziękuję :)